सम्झेर अतित याद आउछ
तिम्रो झन
गाउन जिवनको मिठो गित
ओठ यी डराउछ
खडेरी पर् यो बनमा आज
मखमली ओइल्यायो
वनमा आज गाउदैन कोहिली
हिमालमा मुनाल
मारेर गयो माया सबैले
जिवन भयो बेहाल ॥

गुलाफको फुललाई मात्र होइन
काँडालाई पनि हेर्ने गर ।
सम्पन्न मानिसलाई मात्र होइन
यो घायल प्रेमीलाई पनि हेर्ने गर ॥

म बजाउछु बासुरी
तिमी गाउ गाना ॥
जब तिम्रो याद अउछ
छोडी दिन्छु खाना ॥

रुख बाट झरेको पुूल हौँ तिमी
पवित्र मन्दिरमा चढाउन नखोज ॥
भभराले रस चुसेको पुूल हौँ तिमी
निर्दोष मौरीलाई भुलाउन नखोज ॥

पुूल पुल्यो डाली-डाली
भमराको ताँती ।
म तिम्रो तिमी मेरो
जिन्दगीको साथी ॥